Jaargang 17, nummer 2
20 december 2018

Een lied voor Tricht

'k Heb hier een oude ansichtkaart,

door iemand jarenlang bewaard,

verstuurd vanuit het dorpje Tricht.

Het geeft een beeld van hoe het was:

de kerk, de huisjes, rondom gras,

het is een liefelijk gezicht.

De appelbomen, hoog en sterk,

de peren, kersen, heel veel werk,

maar 't werd gedaan met overgave.

Je werd niet rijk, het ging maar net,

je deelde saam, ging vroeg naar bed,

tevreden met d' ontvangen gaven.

Daar aan de oever van de Linge,

daar droomde 't dorpje rustig voort,

alsof het eeuwig zo zou blijven,

zo ingetogen, ongestoord.

Toen kwam de brug en ook het spoor,

het deelde 't dorpje middendoor,

maar bracht ook welvaart en vertier.

NS-mannen met hun gezin

waren de import, het begin

van groeiend welzijn en plezier.

De melkboer, bakkers, slagerij,

ze kregen er weer klanten bij,

de melkfabriek had overuren.

Meer leven in de brouwerij,

een meubelwinkel nog erbij,

je kon je kind om 'n boodschap sturen.

Daar aan de oever van de Linge

ontwaakte ook de nieuwe tijd,

er reden auto's en tractoren

en and're soorten nieuwigheid.

Toen ging de tijd ineens heel snel:

de winkeltjes, u kent ze wel,

ze verdwenen een voor een.

Weg melkfabriek, weg brouwerij

Weg supermarkt, ‘t is voorbij:

Waar moest je nu voor alles heen?

Gelukkig bleef OZOD

en deed de voetbal ook nog mee,

de Stiefbeenmarkt met oude spullen,

nog steeds een soos en een café,

een snackbar en een restaurant, nee twee

waar je heerlijk kon gaan smullen.

Daar aan de oever van de Linge

kabbelde 't leven nog wel voort,

maar dat er zoveel was verdwenen,

had wel het evenwicht verstoord.

En dan de vragen rond het spoor:

er overheen, of onderdoor?

U mag het zeggen, roept u maar.

Werd er geluisterd, ja of nee,

onzekerheid liep met ons mee:

lagen de plannen al lang klaar?

Maar toen bedachten we opeens:

we slaan de handen nu ineen

en gaan ons dorp weer motiveren.

Vrijwilligers zijn aan het werk,

in dorpshuis, voetbal of de kerk,

de dorpsgemeenschap activerend.

Daar aan de oever van de Linge

is er een bruisend dorp ontstaan

door mensen die op simp'le wijze

de kunst van samenzijn verstaan.

Gonda Scheffel