Jaargang 13, nummer 2
19 december 2014

Molly Verdegaal Ridder in de Orde van Oranje-Nassau

DORPSHUIS – In het Dorpshuis Tricht werd op donderdagmiddag 11 december een feest gehouden voor dorpsgenote Molly Verdegaal. Zij had onlangs het voorzitterschap van ‘haar’ Stichting Vrouwen voor Vrouwen die gynaecologische zorg voor vrouwen in Nepal organiseert overgedragen. Veel mensen die bij de stichting betrokken zijn waren naar Tricht afgereisd. Ook kinderen en kleinkinderen van Molly bleken tot haar verrassing aanwezig. Zij werd echter helemaal verrast door de aanwezigheid van burgemeester Miranda de Vries die haar een Koninklijke Onderscheiding uitreikte. Molly is benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

In toespraken werd Molly geroemd als iemand met de voeten in de klei, standvastig, nuchter, betrokken en motiverend. Maar ook bescheiden en iemand die mensen weet te binden. En bovenal iemand met een duidelijke visie op ontwikkelingswerk en ook de drive om dat uit te dragen en te verwezenlijken. ‘Een kei van een vrouw die gezorgd heeft voor een omslag in de ontwikkelingshulp.’ Het project Vrouwen voor Vrouwen is daar een goed voorbeeld van. Molly zelf gaf aan overdonderd te zijn. Ze voelde wel aan dat er iets stond te gebeuren maar een lintje, laat staan de benoeming tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau had zij totaal niet verwacht. ,,Ik had alles niet kunnen doen zonder de samenwerking met anderen,’’ liet zij weten. ,,Ik draag dit lintje dan ook op aan alle vrouwen in Nepal en alle mensen die meegeholpen hebben deze droom van mij waar te maken.’’

Ontwikkelingswerk

Molly, die met haar man James al geruime tijd aan de Bulkstraat in Tricht woont, was tussen 1978 - 1981 werkzaam als tropenarts in Kenia. Ze was daar niet alleen verantwoordelijk voor de curatieve gezondheidszorg, maar ook voor de inrichting en kwaliteit van de gezondheidszorg en voor de forensische geneeskunde. Een groot deel van haar werk deed zij op vrijwillige basis en als enige huisarts in een district met maar liefst 250.000 bewoners.

Vanaf 1991 was zij werkzaam als huisarts in Spijkenisse. In deze periode was zij tevens actief als voorzitter van de HAGRO (samenwerkingsverband van huisartsen) en betrokken bij de oprichting van de Werkgroep Deskundigheidsbevordering Huisartsenzorg.Tussen 1998 en 2001 heeft zij meerdere keren gedurende zes weken per jaar op vrijwillige basis samen met haar echtgenoot invulling gegeven aan een huisartsenpost in Kenia. Van 2001 tot 2009 was zij waarnemer in verschillende huisartsenpraktijken.

Stichting Vrouwen voor Vrouwen

In 2002 was zij oprichtster van de Stichting Vrouwen voor Vrouwen. Deze stichting zet zich in voor de vrouwengezondheidszorg in Nepal. Eén van de grootste medische problemen in Nepal is de bekkenbodemproblematiek onder vrouwen, in het bijzonder de zeer ernstige en invaliderende verzakkingen, veelal na het veel en jong krijgen van kinderen. Naast het opsporen en behandelen van vrouwen met een baarmoederverzakking zet de stichting zich ook in voor voorlichting en kennisoverdracht. Twee keer per jaar gaat er een team van zes Nederlanders naar Nepal. Tegenwoordig reizen ook gynaecologen mee om operaties uit te voeren. De Stichting Vrouwen voor Vrouwen is uitgegroeid tot een stabiele, financieel gezonde en evenwichtige organisatie. De organisatie werkt samen met de belangrijke Nepalese vrouwenorganisatie RHEST en is daarmee ook stevig verankerd in de Nepalese maatschappij.