Dorpskrant Tricht

Verslag van een ‘Oud-Hollandsche reis’

INGEZONDEN - Het is woensdagochtend 7 juni, veertien minuten over acht als de meeste ouderen van de Bejaardenreis 2022 een plekje hebben gevonden in de bus van Betuwe Express. Regenjassen, paraplus en handtasjes worden in de bagageruimte boven de stoelen gelegd. Rollators verdwijnen rechtop in de ruimtes onderin net als een fraaie loopfiets. Kleinkinderen op weg naar de basisschool zwaaien lachend naar hun oma of opa: “Tot vanavond, goede reis maak er een fijne dag van!” De afgelopen jaren wist niemand waar de reis naar toe ging. Ook deze keer hielden de organisatoren van de Bejaardreis de bestemming uitstekend geheim. Maar... deze chauffeur weet iedereen in de stemming te brengen door gelijk al bij het vertrek de locaties en wat we daar gaan doen, helder in beeld te brengen. Nou, dat is dan duidelijk. We gaan!

Veel vertrouwde gezichten uit eerdere reisjes met de Trichtse ouderen. De meesten hebben elkaar al een poos niet gezien door corona en ook omdat sommigen naar Geldermalsen, Tiel of elders zijn verhuisd omdat er helaas in Tricht zelf te weinig geschikte woonruimte voor handen is voor ouderen. Onderweg naar het fraaie Haarzuilen voor de eerste stop voor koffie en gebak in ‘t Wapen van Haarzuylen, is er voldoende tijd om met de eerste bekenden bij te praten.

De reis gaat verder dwars door het Groene hart. De chauffeur heeft zich goed ingelezen of al veel ervaring op deze route en strooit zijn kennis over de oorsprong van de omgeving met z’n tientallen slootjes, de molens, over het water oppompen in de boezems, over de langgerekte dorpjes met voor alle huizen een bruggetje over de met de hand gegraven grachtjes. Zaken die je vaag nog wel wist van de lagere school maar nu aan de hand van de concrete voorbeelden beter gezien en begrepen worden. Via de “Periferie van Amsterdam” zoals de chauffeur de ringweg om de stad noemt, rijden we langs de Arena, krijgen we informatie over de Noord-Zuidlijn van de metro en nog veel meer, afgewisseld met af en toe een mopje of een humoristische stelling. Tegenover het Zaans Museum draait de chauffeur behendig de bus tussen al die andere geparkeerde bussen. Bussen vol Franse scholieren, Spaanse oma’s en dochters, een gezin uit Duitsland, jongeren op schoolreisje uit Nijmegen en nog veel meer bezoekers waaieren uit over het grote terrein van de Zaanse Schans.

Sommigen van ons zijn er al eens geweest maar voor de meesten is het een interessante tocht langs voorwerpen, kostuums, klederdrachten, schilderijen, machines en tableaus die een bijzonder beeld geven van deze streek die lange tijd beroemd was om zijn handel in rijst, hout, olie, zeep, stijfsel, zetmeel, cacaobonen en papier. Een deel van het museum vormt een tastbare herinnering aan de producten en dus ook aan de “meisjes van Verkade”. Tientallen, honderden voorbeelden van het uitgebreide assortiment van koekjes en snoepjes, plaatjesboeken, beschuitblikken en het porselein dat in de Verkade fabrieken werd gemaakt.

Het wordt tijd voor de lunch in restaurant ‘de Kraai’ ook een onderdeel van de Zaanse Schans. Karakteristieke Zaanse inrichting, tafeltjes voor steeds vier personen, lampjes op tafel en een bloemetje, kopje koffie, een kop stevige tomatensoep, manden met broodjes, schalen met beleg en stevige Zaanse kroketten met mosterd en een appel, peer of sinaasappel als toetje. En dan natuurlijk de traditionele verloting. Met lootjes voor 50 eurocent maar met prijzen die in de winkel heel wat duurder zouden zijn. Dankzij het voorbereidende werk van de vrijwilligers van ‘de commissie Bejaardenreis’ (Nel de Leeuw, Toos van Alfen, Wil Meulenberg, Ton Gijsbertse en Wim de Weerd) verzameld tijdens een lange maar zeer succesvolle tocht langs gulle ondernemers en instellingen in Tricht, Buurmalsen en Geldermalsen. “Ik heb altijd pech en win nooit iets bij dat soort dingen! “, hoor je roepen maar een paar minuten later zit zo’n dame dan verbaasd te kijken naar drie grote prijzen op haar schoot. Zo zorgt deze dag al vóór de schilderachtige wandeling langs de oude molens en boerderijen voor leuke verrassingen.

De Zaanse Schans is echt een ‘must’ voor toeristen uit het buitenland maar ook voor onze groep is het bijzonder om er rond te lopen. Het is wat fris, regent af en toe maar dat mag de nieuwsgierigheid naar ieder winkeltje in al die gebouwen niet kleiner. Er worden klompjes gekocht, een kleedje, potloden die er uit zien als tulpjes, kalenders, fotolijstjes en noem maar op. Het is eigenlijk ook een wijd verspreid winkelcentrum verpakt in groene stijlvolle gebouwen, historische spullen en molens. Sommigen maken een oversteek over de Zaan met een veerbootje, lopen door het pittoreske Zaandijk en brengen nog snel een bezoek aan de plaatselijke brouwerij.

Om vier uur is het weer verzamelen bij de bus. Er worden met tulpen en klompjes omlijste foto’s gekocht van de uiterst vriendelijke fotograaf die iedereen bij de ingang al toe riep: “Zeker uit de Betuwe jullie, jullie kijken zo vriendelijk! Ja, lach maar even hoor!”

Als alle stoelen in de bus weer bezet zijn, de gekochte spullen boven in de rekken liggen of onder in de bus, rijden we via Amsterdam weer verder naar de laatste stop van deze dag. Dat is Restaurant “De Engel”. Een al jarenlang bestaand etablissement in de Het Oude Dorp van Houten.

Lange tafels, leuke en vlotte bediening en lekkere drankjes en gerechten maken er een mooie afsluiting van. Weer tomatensoep, ja, dus er wordt natuurlijk vergeleken en voor de een won de keuken in ‘de Kraai’ en voor de ander won de keuken van De Engel. Iedereen had zo zijn of haar eigen voorkeur. En dat is ook het leuke aan zo’n dag. Iedereen voor iedereen is er iets dat opvalt, blijft hangen, leuk of interessant is en nieuw.

Om kwart over acht staan de leden van OZOD de ouderenreis op te wachten op het grasveld voor het Dorpshuis in Tricht. Vertrouwde klanken van al jaren uiterst bereidwillige muzikanten om een bijzondere dag feestelijk af te sluiten. Er wordt wat mee geneuried, een beetje heen en weer bewogen, geklapt, afscheid genomen, gedag gezegd en als de muziek in het dorpshuis verdwijnt, verdwijnen ook al de reizigers in auto’s of wandelend naar waar ze in de vroege ochtend van vandaan kwamen. Als alle spullen uit de bus zijn geladen rijdt de chauffeur zwaaiend weg. Dat was de Bejaardenreis 2022. En wij waren er bij! Dankjewel beste Nel, Toos, Wil, Ton en Wim!

En natuurlijk met heel veel dank aan de sponsors van deze dag: Harbo Bouw, Jouw huis, mijn passie (Gonneke Roggeveen), Xenox Music (de Gram), Tekenbureau Slob, Mensen landbouw Ben ....., Trajectum MKB (Theo Nout), van Doorn AH op het Maximaplein, Middelkoop BV Buurmalsen, De Jongh, Betuwe Express, Stichting Dorpsbelang, Rabo Clubsupport, Kapsalon Ben v.d. Bosch, Arnold de Kaasboer, Kaashandel Jan v.d. Broek, De Hoenderik, Boerderijwinkel Beverlo, Zacht Fruit Marco van As, restaurant ”de oude Betuwe’ en café ‘het Koetshuis’.

Deel op Facebook Deel op Twitter Verstuur via WhatsApp